<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" href="/posts/rss.xsl"?>
<rss version="2.0">
<channel>

<title>https://rostamizade50.loxblog.com</title>
<link>https://rostamizade50.loxblog.com</link>
<description>جدیدترین مطالب علمی، فناوری وکاربردی جهان</description>
<language>fa-ir</language>
<generator>loxblog.com</generator>
<copyright>loxblog.com</copyright>


<item>
<title> برنامه ریزی برای اولین سفر توریستی فضایی در ۲۰۱۸ - مقصد مریخ</title>
<link>https://rostamizade50.loxblog.com/برنامه-ریزی-برای-اولین-سفر-توریستی-فضایی-در----مقصد-مریخ</link>
<guid>https://rostamizade50.loxblog.com/برنامه-ریزی-برای-اولین-سفر-توریستی-فضایی-در----مقصد-مریخ</guid>

<description><![CDATA[
                                                                        به نظر می رسد اولین سفر توریستی فضایی بشر به سیاره ای دیگر قرار. شرکتی هم که می خواهد این کار را انجام دهد نام زیبا و دلفریب «ماهیخواران آسمان» را برای خود انتخاب کرده است. تنها باقی می ماند انتخاب قطعی شما که آیا حاضرید در این سفر ۵۰۰ روزه برای رسیدن به سیاره سرخ با آنها همراه شوید یا خیر؟قرار است این پروژه جاه طلبانه آقای دنیس تیتو که ۱۲ سال پیش عنوان اولین مسافر فضایی را از آن خود کرد، طی هفته آینده با جزئیات بیشتر رسما معرفی شود.بنیاد الهام مریخ که به تازگی توسط آقای تیتو تاسیس شده، در تبلیغ خود می گوید «نفشه هایی برای گشودن پنجره ای منحصر به فرد از فرصت ها برای سفری تاریخی به مریخ و برگشت به زمین در ۵۰۱ روز. این سفر در ژانویه ۲۰۱۸ آغاز خواهد شد.»بله، درست خوانده اید. قرار است اولین سفر به مریخ در کمتر از ۵ سال دیگر انجام شود. به نظر یک هدف بی باکانه است که حتی دیگر شرکت های خصوصی پیشگام را هم پشت سر خواهد گذاشت. زیرا رسیدن به ایستگاه فضایی برای آنها بیش از یک دهه زمان برد و ناسا با وجود اینکه بیش از ۴ درصد کل بودجه فدرال را در میانه دهه ۱۹۶۰ در اختیار داشت، نتوانست در کمتر از ۵ سال به ماه سفر کند.اما ما رویا پردازان را دوست داریم. به خصوص اینکه رویاهای شان جذاب هم باشند. خیالبافی این شرکت در زمینه علمی هم دست کمی از وقوع یک انقلاب نخواهد داشت. تیتو یک مهندس و کارآفرین است که با پرداخت ۲۰ میلیون دلار در سال ۲۰۰۱، سوار بر یک راکت روسی به فضا رفت. اکنون باید دید وی چه مقدار برای این گردش کوتاه به سیاره سرخ کنار گذاشته است. به گمانم این عددی است که در کنفرانس ۲۷ ۹ اسفند باید منتظر اعلام آن باشیم. ]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 23:05:35 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>تصویر پانورامای ۳۶۰ درجه لندن و یک رکورد جدید: فایل ۳۲۰ گیگاپیکسلی متشکل از ۴۸۶۴۰ عکس</title>
<link>https://rostamizade50.loxblog.com/تصویر-پانورامای--درجه-لندن-و-یک-رکورد-جدید-فایل--گیگاپیکسلی-متشکل-از--عکس</link>
<guid>https://rostamizade50.loxblog.com/تصویر-پانورامای--درجه-لندن-و-یک-رکورد-جدید-فایل--گیگاپیکسلی-متشکل-از--عکس</guid>

<description><![CDATA[
                                                                                                                                   رکورد بزرگترین عکس پانورامای جهان روز گذشته شکسته شد. این عکس سال گذشته از فراز برج BT لندن گرفته شده و اکنون به صورت آنلاین قابل مشاهده است. این عکس ۳۶۰ درجه کیفیتی بیش از ۳۲۰ گیگاپیکسل داشته و از ۴۸۶۴۰ فریم مجزا تشکیل شده است. جالب اینکه رکوردار قبلی هم یک عکس ۸۰ گیگاپیکسلی بود که سال ۲۰۱۰ از شهر لندن گرفته شده.در این عکس می توانید مقدار زیادی ابر خاکستری و مردم مینیاتوری را ببینید که در اطراف شهر در حال گشت و گذار هستند. این عکس در یک بازه سه روزه توسط جفری مارتین، هولگر شولز و تام میلز عکاسی شده است. این گروه برای یک شرکت متخصص در زمینه عکس های پانوراما کار می کنند.فریم های مورد استفاده در این عکس توسط دوربین های Canon EOS 7D با لنز EF 400 میلیمتریf/2.8 و نوع خاصی از پایه های رباتیک پانوراما ثبت شده اند.  و تنها پردازش ساده عکس ها تقریبا ۳ ماه زمان برده است.برای اینکه بتوانید اندازه این عکس را تصور کنید، اگر آن را با رزولوشن معمولی چاپ کنید، ۹۸ متر طول و ۲۳ متر عرض خواهد داشت. یعنی تقریبا هم اندازه کاخ باکینگهامیا بهتر بگوییم، ۶۰ هزار بار بزرگتر از یک عکس گرفته شده با اسمارت فون شما.در ادامه مطلب می توانید برخی فریم های این عکس بسیار عظیم را ببینید.        ]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 23:05:35 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>معرفی پرچمدار جدید نیکون: سرعت و فوکوس بهتر با سنسور ۲۴ مگاپیکسلی</title>
<link>https://rostamizade50.loxblog.com/معرفی-پرچمدار-جدید-نیکون-سرعت-و-فوکوس-بهتر-با-سنسور--مگاپیکسلی</link>
<guid>https://rostamizade50.loxblog.com/معرفی-پرچمدار-جدید-نیکون-سرعت-و-فوکوس-بهتر-با-سنسور--مگاپیکسلی</guid>

<description><![CDATA[
    به دنبال جایگزینی برای دوربین مجلل فول فریم D600 نیکون می گردید؟ شاید این DSLR سبک وزن D7100 با سنسور APS-C که جدیدا این فرمت را با نام DX می شناسیم، بتواند شما را راضی کند. این دوربین می تواند تصاویری با کیفیت ۲۴ مگاپیکسل را برای تان ثبت کرده و طبیعی است که بتواند دامنه ISO همانند عضو قبلی خانواده یعنی D7000 را برای تان به ارمغان بیاورد.ایزو این دوربین از ۱۰۰ تا ۲۵۶۰۰ قابل تنظیم است و البته بهبودهای خاصی برای عکسبرداری در نور کم هم داشته است. پردازنده EXPEED 3 آن که همانند مدل به کار رفته در D4 است، از سرعت عکس برداری تا ۶ فریم بر ثانیه در هر mode عکاسی پشتیبانی می کند. البته عملکرد ویژه 1.3x DX دوربین این سرعت را تا ۷ فریم بر ثانیه افزایش می دهد، ولی کیفیت عکس را به 15.4 مگاپیکسل کاهش خواهد داد. در این حالت کیفیت فیلم هم حداکثر به 1080i با سرعت ۶۰ و ۵۰ فریم بر ثانیه خواهد رسید. در صورتی که در حالت عادی کیفیت فیلمبرداری این دوربین، 1080p با سرعت های ۳۰، ۲۵ و ۲۴ فریم بر ثانیه است.ال سی دی پشتی این دوربین 3.2 اینچی با کیفیت 1.229 میلیون نقطه است و درون چشمی آن از یک نمایشگر OLED استفاده شده است تا تصاویر واضح تر و داده ها خواناتر باشند. علاوه بر افزایش سرعت عکاسی متوالی، شروع به کار این دوربین هم سریع تر شده است. نیکون توانسته به سرعت شروع کار 0.13 ثانیه و سرعت شاتر 0.052 ثانیه دست یابد. فوکوس خودکار این دوربین هم ۵۱ نقطه ای است.این دوربین مجهز به دو اسلات کارت حافظه SDXC، یک ورودی میکروفون، یک ورودی هدفون و پورت HDMI با پشتیبانی از خروجی 1080p مجهز است. همچنین امکان اتصال GPS بیرونی، کنترل بیسیم و رابط اتصال به شبکه اترنت را هم دارد. بدنه منیزیومی این دوربین تا حدی نسبت به آب و هواهای مختلف مقاوم بوده و به خوبی شما را همراهی می کند.این دوربین اکنون بدون هیچ ملحقاتی با قیمت ۱۲۰۰ دلار برای فروش آماده شده و کیت آن به همراه یک لنز 105-18 میلیمتری هم ۱۶۰۰ دلار قیمت گذاری گردیده است. قرار است از اواخر مارس شاهد حضور این سوگلی نیکون در بازار باشیم. در ادامه مطلب می توانید گالری عکس D7100 را مشاهده کنید.                                                  ]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 23:05:35 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title> پلی استیشن 4 سونی رسما معرفی شد</title>
<link>https://rostamizade50.loxblog.com/پلی-استیشن-4-سونی-رسما-معرفی-شد</link>
<guid>https://rostamizade50.loxblog.com/پلی-استیشن-4-سونی-رسما-معرفی-شد</guid>

<description><![CDATA[
                                                                        سرانجام ساعتی پیش سونی کنسول بازی پلی استیشن ۴ را معرفی کرد. طراحی جدید، دسته های پیشرفته تر و البته پیشرفت در سخت افزار. اما جالب اینجا است که در کنفرانس خبری سونی خود کنسول را ندیدیم. بنابراین هنوز نمی دانیم پلی استیشن ۴ چه شکلی است!نسل چهارم کنسول بازی سونی دارای پردازشگری ۸ هسته ای است که توسط شرکت AMD ساخته شده. با پردازشگر گرافیکی Radeon که از ۱۸ بخش محاسباتی تشکیل شده و قادر است که تا 1.84 TFLOPS پردازش گرافیکی انجام دهد.یک بلو-ری درایو هم با سرعت 6X روی آن قرار دارد و البته سرعت آن برای DVD ها معادل 8X خواهد بود و همراه با ۸ گیگابایت رم از نوع GDDR5 وارد بازار خواهد شد.رم های پلی استیشن چهارم سرعتی برابر با ۱۷۶ گیگابایت در ثانیه دارند و کارت شبکه بیسیم از نوع 802.11n است. به همراه پورت USB 3.0 و بلوتوث 2.1 و اچ دی ام آی و حتی خروجی AV .   دسته کنسول بازی جدید از نظر ظاهری شباهت زیادی به کنسول قبلی دارد. اما تغییرات مهمی در آن داده شده است. اسم آنها DualShock 4 است و یک تاچ پد جدید روی آنها می بینید. علاوه بر آن مجهز به یک جفت دوربین استریو هستند که موقعیت شما را در فضای سه بعدی تشخیص می دهد. یک دکمه Share هم به دسته اضافه شده که با فشردن آن می توان بازی را به صورت زنده برای دیگر دوستان پخش کرد.   امکان مهم دیگر شامل روشن شدن سریع است. پلی استیشن ۴ دارای یک وضعیت Sleep است که در آن انرژی بسیاری کمی مصرف می کند و در اینجا لازم است که با Eye هم آشنا شوید. چشم جدید کنسول سونی که چیزی شبیه به کینکت مایکروسافت است و دارای ۲ دوربین و ۴ میکروفون است. زاویه دید Eye حدود ۸۵ درجه است و قابلیت های زیادی به کنسول نسل جدید اضافه می کند. از جمله تشخیص چهره، موقعیت بازیکنان و حتی تشخیص بازیکنان از روی دسته ای که به دستشان است. با استفاده از نور LED روی دسته ها. البته فعلا نمی دانیم که Eye به صورت پیشفرض همراه با خود کنسول ارایه خواهد شد یا به صورت مجزا به فروش می رسد.در کنسول جدید می توانید از راه دور کنترل دسته بازی دوست دیگرتان را در دست بگیرید. این امکان برای زمانی مفید است که دوست شما در بازی گیر کرده و به کمک نیاز دارد تا از مرحله عبور کند. امکان استریم بازی ها بین کنسول نسل چهارم و پلی استیشن ویتا هم برقرار شده است.   امکان دیگر پلی استیشن ۴ ارتباط با تلفن همراه و تبلت ها است. چیزی شبیه به امکانی که در کنسول جدید نیتندو قرار دارد. بنابراین می توانید از دستگاه اندرویدی یا iOS خودتان برای ارتباط با پلی استیشن ۴ استفاده کنید.کاربرد این نمایشگر دوم هم مانند «گیم پد» کنسول نیتندو وی یو است. هرچند سونی توضیح کاملی نداد که آیا می توان روی نمایشگر دوم بازی هم کرد یا فقط برای کنترل بازی به کار میرود.سونی اعلام کرد پلی استیشن ۴ در تعطیلات پایان سال جاری میلادی وارد بازار می شود، اما هنوز سوالات بدون پاسخ زیادی در مورد این کنسول وجود دارد که یکی از مهمترین آنها قیمت است. ]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 23:05:35 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>اگر شما یک عینک گوگل داشتید چه می کردید؟</title>
<link>https://rostamizade50.loxblog.com/اگر-شما-یک-عینک-گوگل-داشتید-چه-می-کردید</link>
<guid>https://rostamizade50.loxblog.com/اگر-شما-یک-عینک-گوگل-داشتید-چه-می-کردید</guid>

<description><![CDATA[
                                            فکر می کنید شما چه زمانی خواهید توانست برش خودتان از آینده گوگل ساز را در اختیار داشته باشید؟ برای برخی از مردم دنیا، شاید خیلی زودتر از آنچه که فکرش را می کردند. پس از آنکه این شرکت در مراسم Google I/O سال گذشته امکان پیش خرید گوگل گلاس را برای برخی توسعه دهندگان و خبرنگاران فراهم آورد، امروز هم مسابقه ای را در آمریکا شروع کرده تا برخی از این عینک های جادویی را به دست افراد غیرحرفه ای و مردم عادی برساند.افراد ساکن آمریکا با استفاده از گوگل پلاس یا تویتر می توانند به گوگل بگویند که «اگر یکی از این گجت ها داشتند، با آن چه می کردند». به نظر می رسد گوگل با این روش به دنبال جمع آوری ایده های عالی برای کاربردی کردن گجت جدید خود و پیدا کردن نیازهای بالقوه بازار مصرف است. ایده های ارسالی باید در کمتر از ۵۰ کلمه بیان شوند و با تگ #ifhadglass علامت گذاری گردند. البته دوستداران روشهای چند رسانه ای هم می توانند ایده خود را در قالب عکس یا ویدیوهای کوتاه بیان کنند. همه افراد بالای ۱۸ سال ساکن آمریکا تا ۲۷ فوریه برای ارسال ایده های شان فرصت دارند.معدود برندگان خوشبخت این مسابقه (که البته تعدادشان مشخص نیست) قادر خواهند بود از هم اکنون نسخه Explorer عینک گوگل را با پرداخت ۱۵۰۰ دلار پیش خرید کنند. و البته در مراسم های ویژه نیویورک، لوس آنجلس و سانفرانسیسکو هم شرکت کنند. البته گوگل برای کمک به خلاقیت شرکت کنندگان، ویدیو و تعدادی عکس جدید هم از این گجت جذابش منتشر نموده                             ]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 23:05:35 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title> ایسوس با «معجزه فلزی» به کنفرانس دنیای موبایل بارسلون می رود</title>
<link>https://rostamizade50.loxblog.com/ایسوس-با-معجزه-فلزی-به-کنفرانس-دنیای-موبایل-بارسلون-می-رود</link>
<guid>https://rostamizade50.loxblog.com/ایسوس-با-معجزه-فلزی-به-کنفرانس-دنیای-موبایل-بارسلون-می-رود</guid>

<description><![CDATA[
                                                                        با نزدیک شدن به کنفرانس دنیای موبایل بارسلون، شرکت های مختلف تلاش می کنند توجه بیشتری به سوی خودشان جلب کنند و حالا نوبت به ایسوس رسیده تا بگوید که با یک سورپرایز در نمایشگاه امسال خواهد بود.دقایقی پیش این شرکت ویدیویی چند ثانیه ای منتشر کرد که در آن نشان می دهد یک سفینه فضایی غول پیکر فلزی وارد شهر بارسلون می شود.ایسوس با ویدیو اش و خبرهای قبلی مشغول تبلیغ برای محصولی است که انگار از طراحی بسیار ویژه ای برخوردار است. در ویدیو هم از یک «معجزه فلزی» صحبت می شود.تمام اینها سبب می شود که علاقمند شویم بدانیم این شرکت برای بارسلون چه چیزی ارایه خواهد کرد. فعلا باید چند روز دیگر صبر کنیم. اما دوشنبه هفته آینده خبرش را در نارنجی می خوانید.]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 23:05:35 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title> سیستم عامل اوبونتو لمسی برای تبلت معرفی شد (به همراه ویدیوی کامل ویژگی ها)</title>
<link>https://rostamizade50.loxblog.com/سیستم-عامل-اوبونتو-لمسی-برای-تبلت-معرفی-شد-به-همراه-ویدیوی-کامل-ویژگی-ها</link>
<guid>https://rostamizade50.loxblog.com/سیستم-عامل-اوبونتو-لمسی-برای-تبلت-معرفی-شد-به-همراه-ویدیوی-کامل-ویژگی-ها</guid>

<description><![CDATA[
                                                                        مراسم HTC تنها به معرفی One اختصاص داشت و خبری از همکاری با اوبونتو نشد. صفر شدن شمارشگر سایت HTC با پایان مراسم این شرکت همراه بود و صفر شدن شمارشگر اوبونتو، با معرفی سیستم عامل لمسی اوبونتو برای تبلت ها.رابط کاربری اوبونتو برای تبلت ها مشابه رابط اوبونتو برای تلفن های هوشمند است و هدف کانونیکال از معرفی آن، ایجاد همگرایی بین دستگاه ها است. همگرایی به این معنا که چنانچه تلفن یا تبلت اوبونتویی خود را به تلویزیون وصل کنید، به همان رابط کاربری و برنامه هایی دسترسی بیابید که بر روی کامپیوتر اوبونتویی نیز وجود دارند. با وجود اینکه نمای کلی سیستم عامل شبیه نسخه دسکتاپ آن است ولی کانونیکال یک حالت چندوظیفگی (multitasking) متأثر از آنچه در ویندوز 8 دیده می شود (یعنی پنجره های کنار هم) نیز به سیستم عامل افزوده که Side Stage نام دارد و به کاربران امکان می دهد که اپلیکیشن ها را در یک حالت شبیه تلفن (phone mode) در پنجره کوچک کناری باز کنند؛ تقریباً شبیه ویژگی Snap View در ویندوز 8 با این تفاوت که نسخه مخصوص نرم افزار برای تلفن، در نمای کوچک عمودی در کنار به نمایش در می آید.همانند اوبونتو برای تلفن های هوشمند، کانونیکال هنوز آماده معرفی شرکای سخت افزاری برای نسخه تبلت نیز نیست و قرار است ورژن اولیه اوبونتوی لمسی برای تبلت ها را روی نکسوس 7 و نکسوس 10 به توسعه دهندگان ارائه کند. البته این سیستم عامل بر روی دستگاه هایی از 6 تا 20 اینچ قابل اجرا خواهد بود.کانونیکال برای آشنایی کامل با اوبونتو برای تبلت، صفحه ای اختصاصی در سایت خود رونمایی کرده و در آن یک ویدیوی کامل از معرفی سیستم عامل هم قرار داده که بهتر از هر متنی، ویژگی های این اینترفیس جدید را نشان می دهد. ما این ویدیو را برای شما در ادامه همین مطلب قرار داده ایم.]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 23:05:35 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>یوزرنیم پسوردنود  32 آپدیت شده در تاریخ   شنبه 12 اسفند ماه ۱۳۹۱</title>
<link>https://rostamizade50.loxblog.com/یوزرنیم-پسوردنود-32-آپدیت-شده-در-تاریخ-شنبه-12-اسفند-ماه</link>
<guid>https://rostamizade50.loxblog.com/یوزرنیم-پسوردنود-32-آپدیت-شده-در-تاریخ-شنبه-12-اسفند-ماه</guid>

<description><![CDATA[
Antivirus &amp; ESET Smart Security نود 32 آپدیتUsername:TRIAL-83158404nod32key:h6ps6vxhb4Username:TRIAL-83158472nod32key:3aksbmxemhUsername:TRIAL-83158479nod32key:44dxtb36sjUsername:TRIAL-83158483nod32key:73xp3vp3btUsername:TRIAL-83158488nod32key:ehprde5fhpUsername:TRIAL-83158577nod32key:p4xvmr8kftUsername:TRIAL-83158585nod32key:dphv6nb5veUsername:TRIAL-83158591nod32key:a24shdnbdvUsername:TRIAL-83158593nod32key:5b4unkckd4Username:TRIAL-83158600nod32key:medk4jrk64Username:TRIAL-83158603nod32key:85dteu574dUsername:TRIAL-83158610nod32key:r7rjsth7teUsername:TRIAL-83158622nod32key:4hbrn3xb8c]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 23:05:35 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>من جاشوا توپولسکی، اینجا آینده؛ تجربه کار با گوگل گلس</title>
<link>https://rostamizade50.loxblog.com/من-جاشوا-توپولسکی-اینجا-آینده-تجربه-کار-با-گوگل-گلس</link>
<guid>https://rostamizade50.loxblog.com/من-جاشوا-توپولسکی-اینجا-آینده-تجربه-کار-با-گوگل-گلس</guid>

<description><![CDATA[
  دو در شیشه ای در طبقه یازدهم مقر گوگل در نیویورک از هم باز شدند و خانمی به خوشامد گویی جاشوا توپولسکی (سردبیر The Verge) آمد. این هم یک نمونه عادی از برخوردهای انسانی است. قد معمولی، هیکل باریک؛ چشم هایی براق و کنجکاو. به جلو خم شد تا با او دست بدهد و تازه در این لحظه بود که جاشوا متوجه دستگاهی که به جای عینک روی صورتش بود شد:  یک نوار باریک از جنس آلومینیوم و پلاستیک، با یک لنز دوربین و منشوری شیشه ای در زیر خط ابرو. شما آن را با نام گوگل گلس می شناسید.آنچه که تا یک سال پیش چیزی سر تا پا عجیب و غریب به شمار می آمد و تا 18 ماه قبل فقط یک محصول تجربی بود، حالا کم کم دارد خودش را یک محصول واقعی جا می زند. محصولی که تا پایان سال در دست ها (یا شاید بهتر باشد بنویسیم روی صورت) مشتریان قرار خواهد گرفت. یک گونه کاملاً جدید از کامپیوتر؛ پوشیدنی، طراحی شده برای کاهش حواس پرتی، خلق شده برای ارائه امکان برقراری ارتباط و ضبط کردن با حسی کاملاً طبیعی. یک محصول ضد تلفن هوشمند. چیزی که درک ما از چگونگی تعامل با تکنولوژی را ز کل عوض می کند.وقتی خوشامدگویی تمام شد تا جاشوا به گفتگو با اعضای تیم سازنده و بررسی این دستگاه نا مانوس بپردازد، ذهنش بر روی یک -و فقط یک- سوال متمرکز بود: آیا مردم دلشان خواهد خواست که این دستگاه جدید را در جامعه به چشم بزنند؟یک تجربه واقعی با گوگل گلس...مکاشفه ای در باب پیدایش این عینک  پروژه عینک گوگل تقریباً سه سال پیش توسط «بابک پرویز» تاسیس شد و اینک هم توسط او هدایت می شود. گوگل گلس جزئی از ابتکارات آزمایشگاه X گوگل به شمار می رود، آزمایشگاهی که -در بین خیلی چیزهای دیگر- مسئول خودروهای بی نیاز از راننده و شبکه های عصبی گوگل هم هست. اما بر خلاف دیگر پروژه های علمی-تخیلی-حماسی این شرکت، پروژه عینک زودتر از آنچه که فکرش را می کردیم دارد به دنیای واقعی و زندگی روزمره وارد می شود.گوگل در جریان کنفرانس توسعه دهندگانش در سال گذشته نمونه اولیه آن را در قالب برنامه اکتشافی به حضار ارائه کرد و درست در روزهای اخیر در امریکا یک کمپین توییتر برای مشتریان احتمالی راه انداخته که در آن از آنها خواسته شده چگونگی کاربرد احتمالی این تکنولوژی جدید را شرح دهند. به نظر می رسد در یک مرحله بتای تهاجمی هستیم -چیزی که وقتی پای گوگل در میان است، کسی از شنیدنش متعجب نمی شود.جاشوا در شُرف آزمایش شخصی عینک گوگل بود ولی قبل از آن، سوال هایی داشت.در اتاقی با محیط دلپذیر و مطبوع -طبق استانداردهای گوگل- نشسته بود که خودش را مقابل دو تا از بازیگران مهم روند توسعه این پروژه یافت، مدیر محصول آقای استیو لی و طراح ارشد صنعتی خانم ایزابل اولسن. استیو و ایزابل یک زوج قانع کننده برای ایفای نقش سخنگویی گروه بودند. استیو آدمی است هیجانی با چشم هایی که هر بار در مورد عینک گوگل حرف می زند، می درخشند. ایزابل کم حرف تر است ولی وقتی به سخن می آید، با یک روحیه به شدت مشتاق به تعریف از محصول می پردازد. موهای شدیداً قرمزی هم دارد و با حرارت در مورد "طراحی" صحبت می کند، چیزی که این روزها به روندی واگیردار در گوگل تبدیل شده.جاشوا در حالی که پرسش خود در مورد طراحی محصول را جلوی پیشانی اش آویزان کرده، این مطلب که اساسا پروژه عینک گوگل چرا شروع شد را به میان می آورد و واضح است که دلیل آن، ساختن یک گجت با کلاس نبوده. استیو سعی می کند این طور قضیه را توضیح دهد: «اصلا چرا ما روی عینک کار می کنیم؟ همه ما می دانیم که مردم عاشق وصل بودن [به اینترنت و دیگران] هستند. اعضای خانواده همیشه برای هم پیام می فرستند، طرفداران ورزشی نتایج زنده بازی های تیم محبوب شان را دنبال می کنند. اگر از افراد دائما در حال سفر باشید، باید همیشه از وضعیت پروازها مطلع باشید، و غیره. خب، تکنولوژی به ما امکان می دهد که به این شیوه ها همیشه به دنیا متصل باشیم. اما در حال حاضر یک مشکل بزرگ، خود آن حواس پرتی هایی است که تکنولوژی باعث شان می شود. اگر پدر یا مادر هستید، بگذارید فرض کنیم که مثلا دارید عملکرد فرزندتان در یک بازی فوتبال یا سرودخوانی را تماشا می کنید؛ در چنین مواقعی دوستان و آشنایان [بچه هایی که دارند تفریح می کنند] یک دوربین دارند تا آن لحظه را ثبت کنند. ولی حدس بزنید چی؟ [حتی موقع ضبط با دوربین] باز هم دارید [واقعه زنده را] از دستش می دهید.» قضیه را گرفتید؟ نه؟ ببینید بشر از زمان ظهور آیفون و انقلاب جدید در حوزه موبایل دارد یک مشکل تازه را تجربه می کند و آن عبارت است از اینکه: هیچ کس واقعاً به کار اصلی که دارد انجام می دهد، دقت نمی کند یعنی نمی تواند دقت بکند. انگار همه در حال نگاه کردن به چیزی دیگر یا نگاه کردن از دریچه چیزی دیگر به موضوع اصلی هستند. آن لحظه های نابی که به تماشای کنسرت گروه محبوب تان یا اجرای زنده فرزندتان نشسته اید، یا دارند از دریچه لنز یک دستگاه دیگر ثبت می شوند که بین شما و سوژه قرار گرفته، یا مدام به خاطر آگاه سازی هایی که روی گجت تان دریافت می کنید آن لحظات هم منقطع می شوند. یک کلام، ختم کلام: ورودی های مزاحم دنیای بیرون، مدام دارند چیزی را که "لحظات شخصی یا خصوصی" ما نام دارد بر هم می زنند. درست مثل صدای یک موتورسیکلت قراضه که نصفه شب، با صدای غژ از زیر پنجره اتاق خواب رد می شود.استیو در تکمیل حرفش می گوید: «به خودمان گفتیم، چطور است تکنولوژی را به حواس آدم ها نزدیک تر کنیم. چطور است کاری کنیم سریع تر اطلاعات را دریافت کنند یا به اینترنت وصل شوند ولی -با یک طراحی خاص- طوری این کار را بکنیم که وقتی در حال تعامل با تکنولوژی نیستند، وسیله مزاحم شان نشود. این گونه بود که به عینک رسیدیم.» جاشوا نمی تواند از منشور معلق بالای چشم استیو، چشم بر دارد. استیو ادامه می دهد: «این یک تکنولوژی پوشیدنی جدید است. یک روش بسیار جاه طلبانه برای رفع این مشکلی که گفتم، و در اصل زیر بنای کار ما بر روی عینک بوده.»بسیار خوب، قضیه را گرفتیم. ما همگی پریشان شدگان توسط گجت های مان هستیم. داریم تمام لحظات زندگی خود را از دست می دهیم. مطمئناً این یک مشکل است ولی چیز جدیدی نیست. این اولین باری نیست که بشر با یک تکنولوژی جدید پریشان شده. آدم های نسل قبل فکر می کردند رادیوی خودرو باعث می شود راننده ها از جاده به بیرون پرت شوند. مثل آن موقع، الآن هم می توانیم خودمان را آدم کنیم (یا به عبارتی وفق دهیم) تا از پریشانی در آییم. مگر نه؟خب، شاید آره، شاید هم نه. ولی پر واضح است که تیم مهندسی پروژه عینک گوگل نمی خواهند منتظر شوند تا ما راهی برای این مشکل بیابیم. ایزابل درباره لحظه ای می گوید که ایده مفهومی این طرح برای اش ملموس شد: «من در سانفرانسیسکو زندگی می کنم و هر روز به مانتین ویو می روم و آنجا این ایستگاه ها را داریم. یک روز که به سر کار می رفتم، در ایستگاه دیدم که نه 10 نفر، بلکه 15 نفر اینطوری ایستاده اند.» سرش را پایین می اندازد و ادای کسی را در می آورد که با انگشتش روی نمایشگر تلفن وَر می رود: «می دانید، من دلم نمی خواهد این کار را بکنم. نمی خواهم چنین آدمی باشم. همان موقع بود که تسلیم شدم و گفتم: "باشد، باید این ایده را عملی کنیم." کار گنده ای ست. دیوانه وار است. ولی ما فکر می کنیم می شود یک محصول با حال ساخت.»گنده و دیوانه وار واژه های درستی هستند، به خصوص بعد از اینکه استیو می گوید که انتظار کمپانی، عرضه گوگل گلس به عنوان یک محصول مصرفی تا پایان سال است. طراحی با معیارهای گوگل  لطفا برای چند لحظه عینک های معمولی را فراموش کنید. همین طور عینک های قاب درشت جوان های مد پرست امروزی را. عینک گرد جان لنون را هم بی خیال شوید. حتی بیایید تصور کنیم هیچ عینکی وجود ندارد. هیچ هیچ. اصلاً عینک تا الآن اختراع نشده. قبول؟ پس فقط برای اینکه در تمام مسیر این مقاله، دست ها و پا ها داخل وسیله نقلیه باشد یا به عبارت بهتر تمام حواس تان در چهارچوب منطق این نوشته باقی بماند، حس طنز من را سرکوب نکنید. بسیار خوب؛ صدای ناقوس، و اینک... عینک توسط گوگل اختراع شد.طراحی عینک گوگل -واقعاً- بسیار زیبا است. برازنده، با سلیقه و در سطح بالا. در عین حال که انسانی است، کمی هم مریخی است. مربوط به آینده ولی نه خارج از زمان معاصر؛ یعنی این طور نیست که بگوییم کسی از سال 2013 توانسته تصور کند که عینک های سال 2113 چطور خواهند بود و سپس آن را بسازد (جای تعجب است که بعضی ها مقاله می نویسند یا ترجمه می کنند و در آن، آینده آیفون را تا سال 2050 را پیش بینی می کنند؛ کسی چه می داند، شاید آینده نگری را هم کاری از سنخ نسخه پیچیدن پنداشته اند.م)طراحی عینک گوگل، آسوده و چالاک به طراحی محصولات اپل تنه می زند. نه، حتی در بعضی جهات فراتر از دستاوردهای اخیر اپل هم هست. یک طراحی جسورانه، مبتکرانه، سرزنده و شاد، و در عین حال همچنان در نهایتِ سادگی. جنس بدنه، حس خوبی را هم به دست و هم به سر شما منتقل می کند، محکم ولی به طرزی غافلگیر کننده سبک و راحت. اگر گوگل بتواند به همین روند ادامه دهد شاید به زودی به جای "معیارهای طراحی اپل" بگوییم "معیارهای طراحی گوگل." حتی بسته بندی این محصول هم فکورانه است. کلیت این سیستم فقط از چند قطعه تشکیل شده. بدنه اصلی عینک از پلاستیکی است که یک حس نرم بودن را القا می کند و سه بخش باتری، قلب پردازشی و وزنه تعادلی را در بر دارد. اگر می پرسید وزنه تعادلی چیست، یک بخش پلاستیکی در انتهای دسته سمت راست دستگاه است که پشت گوش قرار می گیرد و کارکردش به خوبی از اسمش پیدا ست؛ ایجاد توازن در طول دسته.فریم از یک نوار باریک فلزی ساخته شده که بخش بیرونی کمان عینک را تشکیل می دهد (بخش داخلی از جنس همان پلاستیک ذکر شده است) و البته که پدهای بینی و دسته های روی گوش هم برای استراحت مطلق دستگاه روی صورت کاربر تعبیه شده اند. گوگل نسخه اول دستگاه را در رنگ های مختلفی ساخته. به خاطر اینکه برای دیدن عکس ها بین صفحات مختلف مقاله جا به جا نشوید از خودمان خلاقیت نشان داده و آنها را در اینجا ذکر می کنیم: خاکستری، سیاه، سفید، آبی روشن و نارنجی(چه انتخاب دلچسبی ست این آخری).جاشوا حسابی بر سر رنگ ها با استیو و ایزابل شوخی می کند. اگر قرار باشد سبک نامگذاری گوگل رعایت شود، اسم مدل خاکستری را باید بگذاریم: مغز مداد؛ مدل آبی روشن هم حتماً می شود عقیق؛ مدل سفید هم برف... نه، نه، مه روی دریا. برای مدل نارنجی، نارنگی چطور است؟ (حتی فکرش را هم نکنید!)اگر بخواهیم جدی باشیم، نام های مناسبی می شود انتخاب کرد. مثلاً برای مدل نارنجی می شود تنگرین را انتخاب کرد که هم به معنای نارنگی و هم نام نوعی صدف به همین رنگ است. به هر حال بگذریم.گفتگوی جاشوا با استیو و ایزابل به اهمیت رنگ وسایلی که روزانه از آنها استفاده می کنیم می رسد. ایزابل می گوید: «این یکی از آن چیزهایی است که این طوری بهش فکر می کنم "خب حالا هر چی؛ ولی واقعاً مهم است." اما در عین اهمیت، در اولویت دوم قرار دارد. البته ما متوجه شده ایم که بخش بزرگی از میزان وابسته شدن مردم به دستگاه ها، مربوط به رنگشان است.»و واقعاً هم در این میان، یک جادوی بزرگ در کار است. وقتی خودتان این دستگاه را از نزدیک ببینید، این پرسش در سرتان شکل می گیرد که کدام رنگ بیشتر از بقیه رنگ ها به «من» نزدیک است؟ شاید مثل موقعی که عینک آفتابی انتخاب می کنید نباشد ولی تقریباً مشابه است چون قرار است نسبت به این دستگاه هم حس تعلق داشته باشید.جالب است بدانید که ایزابل اصلاً برای همین پروژه بود که از استودیوی طراحی Yves Behar جدا شد و به گوگل پیوست. وقتی او به پروژه عینک اضافه شد، گوگل گلس یک عینک مضحک با فریم سفید، یک جفت شیشه، منشور پخش تصاویر و یک صفحه مدار گنده بود. عکسی که در زیر می بینید، دوران نو باوگی گوگل گلس را نشان می دهد، یعنی نمونه اولیه عینک گوگل. این وظیفه ایزابل بود تا گوگل گلس را به وسیله ای تبدیل کند که مردم، حتی قبل از اینکه بخواهند آن را داشته باشند، قادر باشند آن را به صورت بزنند. به عنوان مثال، حتی اگر بخواهید هم قادر نخواهید بود دستگاه بالا را به صورت بزنید. البته ایزابل می گوید که هنوز هم چالش هایی وجود دارد. نسخه اکتشافی عینک گوگل که کمپانی معرفی کرد، تجهیزات قابل تعویض عینک آفتابی را داشت که به راحتی نصب یا جدا می شوند و باید اعتراف کرد که این، ظاهر قابل قبول تری به گوگل گلس داده. شما حتی می توانید دستگاه را از هم باز کنید. یعنی مغز متفکر (بخش جعبه مانند متصل به منشور) را از فریم جدا کنید. به این شکل می شود از یک فریم دیگر که مناسب گوگل گلس باشد به همراه بخش اصلی استفاده کرد تا کمی ظاهر آن تغییر کند.ایزابل و استیو صحبتی درباره این که آیا در حال همکاری با Ray-Ban یا Tom Ford برای ساخت فریم های سازگار با گوگل گلس هستند، نمی کنند. ولی نیویورک تایمز خبر از مذاکره با Warby Parker می دهد. خلاصه پر واضح است که گوگل تلاش خود را کرده تا نه فقط این گجت جدید قابل پوشیدن باشد، بلکه دل مردم را هم برباید. باید گفت موفق هم شده.]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 23:05:35 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title> سریع ترین خودروی هیبرید جهان: مک‌لارن P1</title>
<link>https://rostamizade50.loxblog.com/سریع-ترین-خودروی-هیبرید-جهان-مکلارن-p1</link>
<guid>https://rostamizade50.loxblog.com/سریع-ترین-خودروی-هیبرید-جهان-مکلارن-p1</guid>

<description><![CDATA[
                                                                        اتومبیل های هیبرد روز به روز طرفداران بیشتری پیدا می کنند اما وقتی مک‌لارن اتومبیل هیبریدی بسازد اوضاع کاملا متفاوت می شود. بنابراین McLaren P1 لقب سریع ترین خودروی هیبریدی جهان را به خود اختصاص داده است.مدل P1 تنها طی ۱۷ ثانیه از سرعت صفر به ۳۰۰ کیلومتر در ساعت می رسد و اگر مدل دو صندلی را انتخاب کنید تنها طی ۳ ثانیه از سرعت صفر تا ۱۰۰ می رسید و حداکثر سرعت هم ۳۵۰ کیلومتر در ساعت است.مجموع موتور بنزینی و برقی این خودرو ۹۰۳ اسب بخار قدرت دارد و اگر بنزین تمام کنید حدود ۲۰ کیلومتر می توانید با باطری ها به مسیر ادامه دهید تا به پمپ بنزین برسید.   البته منتظر تولید انبوه چنین شاهکاری نباشید و قرار است تنها ۳۷۵ عدد از آنها تولید شود و قیمت شروع برای هر کدام از آنها حدود یک میلیون و سیصد هزار دلار است!]]></description>

<pubDate>Thu, 25 Jun 2026 23:05:35 +0330</pubDate>
</item>


</channel>
</rss>

